Visualizzazione post con etichetta Salmi. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta Salmi. Mostra tutti i post

venerdì 14 aprile 2017

ECCE QUAM BONUM 14 - EQUINOZIO DI PRIMAVERA 2017




Carissimi e Fraterni Amici,
In occasione della Pasqua, per coloro che fossero interessati a certi argomenti, ho il piacere di presentare la rivista di studi esoterici e martinisti: ECCE QUAM BONUM
liberamente scaricabile e consultabile a questo indirizzo:

INDICE DEI LAVORI PRESENTATI
TEMPI MODERNI-EDITORIALE
COSA VUOL DIRE RISURREZIONE
LE ORIGINI DEI SUPERIORI INCOGNITI
STUDIO CABALISTICO DEI SALMI PENITENZIALI
LA PURIFICAZIONE LUNARE
“I SALMI PENITENZIALI”
PROLOGO DEL VANGELO DI SAN GIOVANNI
IL MITO DELLA CADUTA NEL MARTINISMO
ALCUNE NOTE SUL VANGELO DI FILIPPO
LA MAPPA DEL SACRO
LA GRANDE OPERA
IL PANTACOLO MARTINISTA
PARLANDO CON UNA BUSSANTE

per informazioni:
eremitadaisettenodi@gmail.com


martedì 6 gennaio 2015

Pratica dello scudo: SALMO 59 (Eripe me de inimicis meis)



Perchè l'uso dei salmi? Perché l'uso dei salmi in latino? I Salmi rappresentano uno strumento a carattere devozionale, invocativo ed evocativo che, se adeguatamente impegnati, possono apportare incredibili benefici alla pratica dell'iniziato. Grazie al loro millenario utilizzo, alla forza impressa dalla loro "ripetizione" e dalla metrica particolare che da loro forma e sostanza sono "carichi" di energia disponibile all'accorto e consapevole praticante. 

Il salmo qui riportato (da utilizzare nell'ora di Marte o del Sole) può avere indubbi effettivi nei confronti degli agenti di prevaricazione. Ricordando, amici miei, che questi agenti di sovversione e divisione sono, sono principalmente annidati nelle profondità del nostro essere. 


PSALMUS 59 (58)


1 Magistro chori. Secundum " Ne destruxeris ".
David. Miktam. Quando Saul viros misit,
qui domum observarent et eum occiderent.
2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus,
et ab insurgentibus in me protege me.
3 Eripe me de operantibus iniquitatem
et de viris sanguinum salva me.
4 Quia ecce insidiati sunt animae meae,
irruerunt in me fortes.
5 Neque delictum neque peccatum in me est, Domine;
sine iniquitate mea currunt et praeparantur.
Exsurge in occursum meum et vide;
6 et tu, Domine, Deus virtutum, Deus Israel,
evigila ad visitandas omnes gentes; non miserearis omnibus, qui infideliter operantur.
7 Revertentur ad vesperam et latrabunt ut canes
et circuibunt civitatem.
8 Ecce eructabunt ore suo,
et gladius in labiis eorum: “ Quis enim audit? ”.
9 Et tu, Domine, deridebis eos,
subsannabis omnes gentes.
10 Fortitudo mea, tibi attendam,
quia, Deus, praesidium meum es.
11 Deus meus, misericordia eius praeveniet me.
Deus faciet, ut despiciam inimicos meos.
12 Ne occidas eos, ne quando obliviscatur populus meus;
disperge illos in virtute tua
et prosterne eos, protector meus, Domine.
13 Peccatum oris eorum, sermo labiorum ipsorum,
et comprehendantur in superbia sua.
Propter exsecrationem et mendacium, quod loquuntur,
14 consume eos in furore,
consume, et non erunt;
et scient quia Deus dominabitur Iacob et finium terrae.
15 Revertentur ad vesperam et latrabunt ut canes
et circuibunt civitatem.
16 Ipsi errabunt ad manducandum;
si vero non fuerint saturati, murmurabunt.
17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam
et exsultabo mane misericordiam tuam,
quia factus es praesidium meum
et refugium meum in die tribulationis meae.
18 Fortitudo mea, tibi psallam,
quia, Deus, praesidium meum es:
Deus meus misericordia mea.

Traduzione in Volgare

SALMO 59: CONTRO GLI EMPI.
1 Al maestro del coro. Su «Non distruggere». Di Davide. Miktam. Quando Saul mandò uomini a sorvegliare la casa e a ucciderlo.
2 Liberami dai nemici, mio Dio,
difendimi dai miei aggressori.
3 Liberami da chi fa il male,
salvami da chi sparge sangue.
4 Ecco, insidiano la mia vita,
contro di me congiurano i potenti.
Non c’è delitto in me, non c’è peccato, Signore;
5 senza mia colpa accorrono e si schierano.
Svégliati, vienimi incontro e guarda.
6 Tu, Signore, Dio degli eserciti, Dio d’Israele,
àlzati a punire tutte le genti;
non avere pietà dei perfidi traditori.
7 Ritornano a sera e ringhiano come cani,
si aggirano per la città.
8 Eccoli, la bava alla bocca;
le loro labbra sono spade.
Dicono: «Chi ci ascolta?».
9 Ma tu, Signore, ridi di loro,
ti fai beffe di tutte le genti.
10 Io veglio per te, mia forza,
perché Dio è la mia difesa.
11 Il mio Dio mi preceda con il suo amore;
Dio mi farà guardare dall’alto i miei nemici.
12 Non ucciderli, perché il mio popolo non dimentichi;
disperdili con la tua potenza e abbattili,
Signore, nostro scudo.
13 Peccato della loro bocca è la parola delle loro labbra;
essi cadono nel laccio del loro orgoglio,
per le bestemmie e le menzogne che pronunciano.
14 Annientali con furore,
annientali e più non esistano,
e sappiano che Dio governa in Giacobbe,
sino ai confini della terra.
15 Ritornano a sera e ringhiano come cani,
si aggirano per la città;
16 ecco, vagano in cerca di cibo,
ringhiano se non possono saziarsi.
17 Ma io canterò la tua forza,
esalterò la tua fedeltà al mattino,
perché sei stato mia difesa,
mio rifugio nel giorno della mia angoscia.
18 O mia forza, a te voglio cantare,
poiché tu sei, o Dio, la mia difesa,
Dio della mia fedeltà.


www.martinismo.net
eremitadaisettenodi@gmail.com

giovedì 22 maggio 2014

PSALMUS 25 (24)



1 ALEPH. Ad te, Domine, levavi animam meam,

2 BETH. Deus meus, in te confido; non erubescam.
Neque exsultent super me inimici mei,

3 GHIMEL. etenim universi, qui sustinent te, non confundentur.
Confundantur infideliter agentes propter vanitatem.

4 DALETH. Vias tuas, Domine, demonstra mihi
et semitas tuas edoce me.

5 HE. Dirige me in veritate tua et doce me,
quia tu es Deus salutis meae,  et te sustinui tota die.

6 ZAIN. Reminiscere miserationum tuarum, Domine,
et misericordiarum tuarum, quoniam a saeculo sunt.

7 HETH. Peccata iuventutis meae et delicta mea ne memineris;
secundum misericordiam tuam memento mei tu,
propter bonitatem tuam, Domine.

8 TETH. Dulcis et rectus Dominus,
propter hoc peccatores viam docebit;

9 IOD. diriget mansuetos in iudicio,
docebit mites vias suas.

10 CAPH. Universae viae Domini misericordia et veritas
custodientibus testamentum eius et testimonia eius.

11 LAMED. Propter nomen tuum, Domine,
propitiaberis peccato meo: multum est enim.

12 MEM. Quis est homo, qui timet Dominum?
Docebit eum viam, quam eligat.

13 NUN. Anima eius in bonis demorabitur,
et semen eius hereditabit terram.

14 SAMECH. Familiariter aget Dominus cum timentibus eum,
ut testamentum suum manifestet illis.

15 AIN. Oculi mei semper ad Dominum,
quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.

16 PHE. Respice in me et miserere mei,
quia unicus et pauper sum ego.

17 SADE. Dilata angustias cordis mei
et de necessitatibus meis erue me.

18 VAU. Vide humilitatem meam et laborem meum
et dimitte universa delicta mea.

19 RES. Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt
et odio crudeli oderunt me.

20 SIN. Custodi animam meam et erue me;
non erubescam, quoniam speravi in te.

21 TAU. Innocentia et aequitas custodiant me,
quia sustinui te.

22 PHE. Libera, Deus, Israel
ex omnibus tribulationibus suis.

venerdì 31 maggio 2013

Abate Julio e il Pentagrammaton - Elenandro

Colui che passerà alla storia dell'esoterismo come l'Abate Julio, al secolo Julien Ernest Houssay, nacque nel 1844 a Cosse'-le-Vivien in Bretagna.
Di umili origini, il padre era operaio, entra nel seminario cattolico dove dimostra immediatamente una naturale inclinazione allo studio del latino e delle sacre scritture. Le origini modeste gli avrebbero riservato un percorso di curato di campagna, ed infatti  e' nominato vicario ad Juvigne', ed in seguito a Javron, ma il fato aveva disposto diversamente. Allo scoppio della guerra nel 1870 è cappellano militare al seguito del generale Cathelineau. A fine della guerra, e dopo un periodo passato in ospedale a causa di una grave malattia, viene viene avanzato a vicario della chiesa di Saint Joseph in Parigi. Frequentanto la capitale inizia a maturare un profondo dissenso e travaglio personale nei confronti della decadenza della Chiesa, e dei suoi superiori molto più intenti a gestire questioni politiche ed economiche piuttosto che a tutelare i deboli. Questa sua visione lo porta nel 1885 a rompere con la Chiesa di Roma ed entrare nella Chiesa Gallicana (La Chiesa Gallicana è una chiesa francese che è stata fondata da un ex prete cattolico romano, Hyacinthe Loyson. Essa riconosce al Papa un primato Onorifico, ma la sua organizzazione è strettamente territoriale ed autonoma. Non riconoscendo al Papa un potere assoluto in veste giurisdizionale per le questioni religiose). Nell'ambito della Chiesa Gallicana  l'Abate Julio conosce Jean Sempe', grande veggente, mistico e guaritore, che alla morte, 1892, gli trasmette i suoi poteri. Da questo momento diviene l'Abate Julio i suoi contemporanei ci narrano come avesse la facoltà di alleviare gli animi, curare, e consolare i malati. Utilizzasse la prghiera e i talismani, e la liturgia, per ottenere l’assistenza degli Spiriti Buoni, degli Angeli e della Trinità per liberare dal male fisico e spirituale.
Nel 1904 viene consacrato vescovo, continuando ad esercitare il magistero religiose e terapeutico, trovando pace su questa terrna  nel 1912 a Ginevra.

Operatività

Come abbiamo accennato l'Abate Julio operava tramite il messale liturgico, la lettura dei salmi, e l'utilizzo di talismani personali i quali racchiudevano elementi della tradizione teurgica salomonica e cabalistica.Attraverso queste operazioni ricercava l'influsso delle potenze celesti, quando non della trinità divina, per operare guarigioni, protezioni, e bandi di potenze malvagie. I talismani, come detto in precedenza, racchiudono un complesso simbolico le cui origini sono sicuramente da ricercare nella teurgia salomonica e cabalistica, scontando anche elementi che rimandano alla cultura personale dell'Abate. Quest'ultimi potrebbero lasciare perplessi, ma sono a mio avviso indicativi di una grande verità. Un talismano per operare correttamente, e dispiegare i propri effetti, deve essere comunque personale. Significa che l'operatore deve avvalersi della scienza tradizionale in guisa del proprio genio ed arte, e non lasciarsi sottometere dalla stessa. 

Pentagrammaton 




Per quanto concerne la nostra scienza, alla perenne ricerca di indizi attorno alla radice cristiana gnostica del martinismo riporto due talismani dell'Abate Julio. Talismani la cui centralità è rappresentata dal Pentagrammaton, l'elemento distintivo attorno a cui è costruita tutta l'operatività martinista.

Il primo (Le Strade) rappresenta una montagna dominata dal Pentagrammaton (da notare la centralità e sovranità della Scin sulle altre 4 lettere).
 Notam fac mihi viam in qua ambulem: Signore, indicatemi la via che devo seguire. (epigrafe) E' chiaramente da utilizzare nei momenti di profonda indecisione, in cui è necessario ricorrere all'intercessione divina, tramite un'illuminazione superiore che ci giunga in aiuto. Le tre vie (postivia, negativa, neutra) ricordano da un lato le tre forze alchemiche, ma dall'altro la stessa scin, con solamente una di esse che giunge al cielo.


Interessante è il secondo talismano dell'Abate Julio dove abbiamo un triangolo posto al centro di un cerchio. All'interno del triangolo troviamo la formula tetragrammatica sormontata dalla Scin. Il triangolo ovviamente rappresenta la trinità divina, il cerchio la completezza e l'unione del tutto. Nell'epigrafe Dominus Custodit Te. Che indica la funzione di protezione che questo talismane riveste.


Afferire che l'Abate Julio era martinista è sicuramente una forzatura, considerare che l'operatività promossa e professata dall'Abate Julio avesse molto in comune con gli strumenti martinisti è invece appropriato. 

www.martinismo.net

mercoledì 10 aprile 2013

I Sette Salmi Penitenziali




PSALMUS 6 – 1° Salmo penitenziale
1 Magistro chori. Fidibus. Super octavam. PSALMUS. David.
2 Domine, ne in furore tuo arguas me
neque in ira tua corripias me.
3 Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum;
sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.
4 Et anima mea turbata est valde,
sed tu, Domine, usquequo?
5 Convertere, Domine, eripe animam meam;
salvum me fac propter misericordiam tuam.
6 Quoniam non est in morte, qui memor sit tui;
in inferno autem quis confitebitur tibi?
7 Laboravi in gemitu meo,
lavabam per singulas noctes lectum meum;
lacrimis meis stratum meum rigabam.
8 Turbatus est a maerore oculus meus,
inveteravi inter omnes inimicos meos.
9 Discedite a me, omnes, qui operamini iniquitatem,
quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.
10 Exaudivit Dominus deprecationem meam,
Dominus orationem meam suscepit.
11 Erubescant et conturbentur vehementer omnes inimici mei;
convertantur et erubescant valde velociter.

PSALMUS 32 (31) – 2° Salmo penitenziale
1 David. Maskil.
Beatus, cui remissa est iniquitas,
et obtectum est peccatum.
2 Beatus vir, cui non imputavit Dominus delictum,
nec est in spiritu eius dolus.
3 Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea,
dum rugirem tota die.
4 Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua,
immutatus est vigor meus in ardoribus aestatis.
5 Peccatum meum cognitum tibi feci
et delictum meum non abscondi.
Dixi: “ Confitebor adversum me iniquitatem meam Domino ”.
Et tu remisisti impietatem peccati mei.
6 Propter hoc orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno.
Et in diluvio aquarum multarum
ad eum non approximabunt.
7 Tu es refugium meum, a tribulatione conservabis me;
exsultationibus salutis circumdabis me.
8 Intellectum tibi dabo et instruam te in via, qua gradieris;
firmabo super te oculos meos.
9 Nolite fieri sicut equus et mulus,
quibus non est intellectus;
in camo et freno si accedis ad constringendum,
non approximant ad te.
10 Multi dolores impii,
sperantem autem in Domino misericordia circumdabit.
11 Laetamini in Domino et exsultate, iusti;
et gloriamini, omnes recti corde.

PSALMUS 38 (37) – 3° Salmo penitenziale
1 PSALMUS. David. Ad commemorandum.
2 Domine, ne in furore tuo arguas me
neque in ira tua corripias me,
3 quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi,
et descendit super me manus tua.
4 Non est sanitas in carne mea a facie indignationis tuae,
non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum.
5 Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum
et sicut onus grave gravant me nimis. -
6 Putruerunt et corrupti sunt livores mei
a facie insipientiae meae.
7 Inclinatus sum et incurvatus nimis;
tota die contristatus ingrediebar.
8 Quoniam lumbi mei impleti sunt ardoribus,
et non est sanitas in carne mea.
9 Afflictus sum et humiliatus sum nimis,
rugiebam a gemitu cordis mei.
10 Domine, ante te omne desiderium meum,
et gemitus meus a te non est absconditus.
11 Palpitavit cor meum, dereliquit me virtus mea,
et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.
12 Amici mei et proximi mei
procul a plaga mea steterunt,
et propinqui mei de longe steterunt.
13 Et laqueos posuerunt, qui quaerebant animam meam;
et, qui requirebant mala mihi, locuti sunt insidias
et dolos tota die meditabantur.
14 Ego autem tamquam surdus non audiebam
et sicut mutus non aperiens os suum;
15 et factus sum sicut homo non audiens
et non habens in ore suo redargutiones.
16 Quoniam in te, Domine, speravi,
tu exaudies, Domine Deus meus.
17 Quia dixi: “Ne quando supergaudeant mihi;
dum commoventur pedes mei,
magnificantur super me ”.
18 Quoniam ego in lapsum paratus sum,
et dolor meus in conspectu meo semper.
19 Quoniam iniquitatem meam annuntiabo
et sollicitus sum de peccato meo.
20 Inimici autem mei vivunt et confirmati sunt;
et multiplicati sunt, qui oderunt me inique.
21 Retribuentes mala pro bonis detrahebant mihi,
pro eo quod sequebar bonitatem.
22 Ne derelinquas me, Domine;
Deus meus, ne discesseris a me.
23 Festina in adiutorium meum,
Domine, salus mea.

PSALMUS 51 (50) – 4° Salmo penitenziale
1 Magistro chori. PSALMUS. David,
2 cum venit ad eum Nathan propheta,
postquam cum Bethsabee peccavit.
3 Miserere mei, Deus, secundum misericordiam tuam;
et secundum multitudinem miserationum tuarum
dele iniquitatem meam.
4 Amplius lava me ab iniquitate mea
et a peccato meo munda me.
5 Quoniam iniquitatem meam ego cognosco,
et peccatum meum contra me est semper.
6 Tibi, tibi soli peccavi et malum coram te feci,
ut iustus inveniaris in sententia tua et aequus in iudicio tuo.
7 Ecce enim in iniquitate generatus sum,
et in peccato concepit me mater mea.
8 Ecce enim veritatem in corde dilexisti
et in occulto sapientiam manifestasti mihi.
9 Asperges me hyssopo, et mundabor;
lavabis me, et super nivem dealbabor.
10 Audire me facies gaudium et laetitiam,
et exsultabunt ossa, quae contrivisti.
11 Averte faciem tuam a peccatis meis
et omnes iniquitates meas dele.
12 Cor mundum crea in me, Deus,
et spiritum firmum innova in visceribus meis.
13 Ne proicias me a facie tua
et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.
14 Redde mihi laetitiam salutaris tui
et spiritu promptissimo confirma me.
15 Docebo iniquos vias tuas,
et impii ad te convertentur.
16 Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae,
et exsultabit lingua mea iustitiam tuam.
17 Domine, labia mea aperies,
et os meum annuntiabit laudem tuam.
18 Non enim sacrificio delectaris;
holocaustum, si offeram, non placebit.
19 Sacrificium Deo spiritus contribulatus;
cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.
20 Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion,
ut aedificentur muri Ierusalem.
21 Tunc acceptabis sacrificium iustitiae, oblationes et holocausta;
tunc imponent super altare tuum vitulos.

PSALMUS 102 (101) – 5° Salmo penitenziale
1 Preces afflicti, qui defessus
angorem suum ante Dominum profundit.
2 Domine, exaudi orationem meam,
et clamor meus ad te veniat.
3 Non abscondas faciem tuam a me;
in quacumque die tribulor,
inclina ad me aurem tuam.
In quacumque die invocavero te,
velociter exaudi me.
4 Quia defecerunt sicut fumus dies mei,
et ossa mea sicut cremium aruerunt.
5 Percussum est ut fenum et aruit cor meum,
etenim oblitus sum comedere panem meum.
6 A voce gemitus mei
adhaesit os meum carni meae.
7 Similis factus sum pellicano solitudinis,
factus sum sicut nycticorax in ruinis.
8 Vigilavi et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
9 Tota die exprobrabant mihi inimici mei,
exardescentes in me per me iurabant.
10 Quia cinerem tamquam panem manducabam
et potum meum cum fletu miscebam,
11 a facie irae et increpationis tuae,
quia elevans allisisti me.
12 Dies mei sicut umbra declinaverunt,
et ego sicut fenum arui.
13 Tu autem, Domine, in aeternum permanes,
et memoriale tuum in generationem et generationem.
14 Tu exsurgens misereberis Sion,
quia tempus miserendi eius,
quia venit tempus,
15 quoniam placuerunt servis tuis lapides eius,
et pulveris eius miserentur.
16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine,
et omnes reges terrae gloriam tuam,
17 quia aedificavit Dominus Sion
et apparuit in gloria sua.
18 Respexit in orationem inopum
et non sprevit precem eorum.
19 Scribantur haec pro generatione altera,
et populus, qui creabitur, laudabit Dominum.
20 Quia prospexit de excelso sanctuario suo,
Dominus de caelo in terram aspexit,
21 ut audiret gemitus compeditorum, ut solveret filios mortis;
22 ut annuntient in Sion nomen Domini
et laudem eius in Ierusalem,
23 cum congregati fuerint populi in unum
et regna, ut serviant Domino.
24 Humiliavit in via virtutem meam,
abbreviavit dies meos.
Dicam: “ Deus meus,
25 ne auferas me in dimidio dierum meorum;
in generationem et generationem sunt anni tui.
26 Initio terram fundasti;
et opera manuum tuarum sunt caeli.
27 Ipsi peribunt, tu autem permanes;
et omnes sicut vestimentum veterascent,
et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur.
28 Tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
29 Filii servorum tuorum habitabunt,
et semen eorum in conspectu tuo firmabitur ”.



PSALMUS 130 (129) – 6° Salmo penitenziale
1 Canticum ascensionum.
De profundis clamavi ad te, Domine;
2 Domine, exaudi vocem meam.
Fiant aures tuae intendentes
in vocem deprecationis meae.
3 Si iniquitates observaveris, Domine,
Domine, quis sustinebit?
4 Quia apud te propitiatio est,
ut timeamus te.
5 Sustinui te, Domine,
sustinuit anima mea in verbo eius;
speravit 6 anima mea in Domino
magis quam custodes auroram.
Magis quam custodes auroram
7 speret Israel in Domino,
quia apud Dominum misericordia,
et copiosa apud eum redemptio.
8 Et ipse redimet Israel
ex omnibus iniquitatibus eius.


PSALMUS 143 (142) – 7° Salmo penitenziale
1 PSALMUS. David.
Domine, exaudi orationem meam, auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua;
exaudi me in tua iustitia.
2 Et non intres in iudicium cum servo tuo,
quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
3 Quia persecutus est inimicus animam meam,
contrivit in terra vitam meam,
collocavit me in obscuris sicut mortuos a saeculo.
4 Et anxiatus est in me spiritus meus,
in medio mei obriguit cor meum.
5 Memor fui dierum antiquorum,
meditatus sum in omnibus operibus tuis,
in factis manuum tuarum recogitabam.
6 Expandi manus meas ad te,
anima mea sicut terra sine aqua tibi.
7 Velociter exaudi me, Domine;
defecit spiritus meus.
Non abscondas faciem tuam a me,
ne similis fiam descendentibus in lacum.
8 Auditam fac mihi mane misericordiam tuam,
quia in te speravi.
Notam fac mihi viam, in qua ambulem,
quia ad te levavi animam meam.
9 Eripe me de inimicis meis,
Domine, ad te confugi.
10 Doce me facere voluntatem tuam,
quia Deus meus es tu.
Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam;
11 propter nomen tuum, Domine, vivificabis me.
In iustitia tua educes de tribulatione animam meam
12 et in misericordia tua disperdes inimicos meos;
et perdes omnes, qui tribulant animam meam,
quoniam ego servus tuus sum.